[00:11.00]วันเวลาที่แสนสวยงามของเรา
[00:17.56]อาจจบเท่านั้น
[00:20.28]เป็นเพียงเพราะเราใช้มันทำให้กันและกัน
[00:27.63]ต้องเสียใจ
[00:30.14]เมื่อความเป็นจริงวันวานเมื่อวานนั้นผ่านไป
[00:36.96]แต่เรายังหวัง
[00:39.52]ให้รักที่เหลือเจือจางเป็นดั่งเดิมทุกอย่าง
[00:46.40]เราใฝ่ไปเกินฝันจนเป็นความไม่เข้าใจ
[00:52.87]เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็นไม่เว้นแม้รัก
[00:59.39]ที่ผูกพันและเสียดาย
[01:02.50]จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใคร
[01:06.12]ไม่รู้จัก
[01:08.46]บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
[01:13.46]บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
[01:18.14]บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา
[01:25.81]ที่หายไป
[01:27.82]บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา
[01:34.28]ที่ไม่เข้าใจ
[01:36.88]ในความหมายรักลึกซึ้งและแสนยิ่งใหญ่
[01:43.85]กว่าใครครอบครอง
[01:56.85]เราเคยคิดว่าเราสองเราก็ต่างเข้าใจในรัก
[02:05.70]และพยายามทำเหมือนว่าเราเคยรู้จัก
[02:13.26]ความไว้ใจ
[02:15.54]ก็เคยสัญญาว่าไม่ครอบครองเราแค่
[02:22.49]ประคองกันไว้
[02:24.90]แต่ความรักนั้นทำให้ทุกอย่างมันไม่ง่าย
[02:32.39]เราใฝ่ไปเกินฝันจนเป็นความไม่เข้าใจ
[02:38.34]เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็นไม่เว้นแม้รัก
[02:44.90]ที่ผูกพันและเสียดาย
[02:48.03]จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเรา
[02:50.17]ไปคล้ายใครไม่รู้จัก
[02:54.29]บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
[02:59.02]บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
[03:03.63]บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา
[03:11.34]ที่หายไป
[03:13.37]บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา
[03:19.98]ที่ไม่เข้าใจ
[03:22.67]ในความหมายรักลึกซึ้งและแสนยิ่งใหญ่
[03:29.49]กว่าใครรู้
[03:31.71]แล้วมันจะผ่านพ้นไปหรือเปล่า
[03:36.17]แล้วเราจะลืมได้เมื่อไร
[03:41.18]แล้วใจที่พังยับเยินใครจะเอาไว้
[03:50.69]รักคือที่มาของความสุข
[03:55.07]แต่รักก็เอามันคืนไป
[04:00.08]ไม่รู้ใครบอกฉันซักทีว่า
[04:05.03]ความรักมันคืออะไร
[04:14.14]มันคืออะไร
[04:20.97]ใครบอกฉัน

วันเวลาที่แสนสวยงามของเรา
อาจจบเท่านั้น
เป็นเพียงเพราะเราใช้มันทำให้กันและกัน
ต้องเสียใจ
เมื่อความเป็นจริงวันวานเมื่อวานนั้นผ่านไป
แต่เรายังหวัง
ให้รักที่เหลือเจือจางเป็นดั่งเดิมทุกอย่าง
เราใฝ่ไปเกินฝันจนเป็นความไม่เข้าใจ
เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็นไม่เว้นแม้รัก
ที่ผูกพันและเสียดาย
จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใคร
ไม่รู้จัก
บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา
ที่หายไป
บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา
ที่ไม่เข้าใจ
ในความหมายรักลึกซึ้งและแสนยิ่งใหญ่
กว่าใครครอบครอง
เราเคยคิดว่าเราสองเราก็ต่างเข้าใจในรัก
และพยายามทำเหมือนว่าเราเคยรู้จัก
ความไว้ใจ
ก็เคยสัญญาว่าไม่ครอบครองเราแค่
ประคองกันไว้
แต่ความรักนั้นทำให้ทุกอย่างมันไม่ง่าย
เราใฝ่ไปเกินฝันจนเป็นความไม่เข้าใจ
เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็นไม่เว้นแม้รัก
ที่ผูกพันและเสียดาย
จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเรา
ไปคล้ายใครไม่รู้จัก
บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา
ที่หายไป
บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา
ที่ไม่เข้าใจ
ในความหมายรักลึกซึ้งและแสนยิ่งใหญ่
กว่าใครรู้
แล้วมันจะผ่านพ้นไปหรือเปล่า
แล้วเราจะลืมได้เมื่อไร
แล้วใจที่พังยับเยินใครจะเอาไว้
รักคือที่มาของความสุข
แต่รักก็เอามันคืนไป
ไม่รู้ใครบอกฉันซักทีว่า
ความรักมันคืออะไร
มันคืออะไร
ใครบอกฉัน